Αυτοέκδοση/Πειραματική Εικονογράφηση
Έπαινος
Η παρούσα διπλωματική εργασία πειραματίζεται γύρω από την έννοια της τρύπας, τόσο σε θεωρητικό, όσο και σε πρακτικό επίπεδο. Αρχικά, δημιουργείται, μέσω αρχείου και διαγραμμάτων, ο “Άτλας της τρύπας” ο οποίος προορίζεται ως μια εργαλειοθήκη που προτρέπει στη δημιουργία μιας εκ νέου διάτρησης. Μέσα από τη διερεύνηση της τρύπας και της επιτέλεσης “τρυπώ” προσπαθούμε να αμφισβητήσουμε τη μεθοδολογία της αρχιτεκτονικής σαν προσθήκη και να τη χαρτογραφήσουμε πλέον, υπό όρους αφαίρεσης, πολυπλοκότηας, ασάφειας και κενού. Από το υποσυνείδητο μέχρι το άδυτο υπέδαφος γίνεται μια δοκιμή αποίκησης, μέσα από παρορμήσεις, διαταραχές και καταστροφές που διαπερνούν τομείς όπως το σώμα, το φυσικό και το αστικό τοπίο. Αναλύουμε την έννοια της τρύπας ως μια ξεχωριστή οντότητα και ένα τοπολογικό μοντέλο που ταλαντεύεται ανάμεσα στην επιφάνεια και το βάθος, το εσωτερικό σε σχέση με την επιφάνεια. Γεννιέται, έτσι, μια διαδρομή: τρυπώντας θεμέλια, τοίχους, εδάφη, σώματα, ψηφιακές δομές και ύλες, με έντονη διάδραση στις εξωτερικές προκλήσεις, που πολλές φορές διαλύεται, αλλά και διαλύει υπάρχουσες σχέσεις.
Αυτοέκδοση/Πειραματική Εικονογράφηση
Έπαινος
Η παρούσα διπλωματική εργασία πειραματίζεται γύρω από την έννοια της τρύπας, τόσο σε θεωρητικό, όσο και σε πρακτικό επίπεδο. Αρχικά, δημιουργείται, μέσω αρχείου και διαγραμμάτων, ο “Άτλας της τρύπας” ο οποίος προορίζεται ως μια εργαλειοθήκη που προτρέπει στη δημιουργία μιας εκ νέου διάτρησης. Μέσα από τη διερεύνηση της τρύπας και της επιτέλεσης “τρυπώ” προσπαθούμε να αμφισβητήσουμε τη μεθοδολογία της αρχιτεκτονικής σαν προσθήκη και να τη χαρτογραφήσουμε πλέον, υπό όρους αφαίρεσης, πολυπλοκότηας, ασάφειας και κενού. Από το υποσυνείδητο μέχρι το άδυτο υπέδαφος γίνεται μια δοκιμή αποίκησης, μέσα από παρορμήσεις, διαταραχές και καταστροφές που διαπερνούν τομείς όπως το σώμα, το φυσικό και το αστικό τοπίο. Αναλύουμε την έννοια της τρύπας ως μια ξεχωριστή οντότητα και ένα τοπολογικό μοντέλο που ταλαντεύεται ανάμεσα στην επιφάνεια και το βάθος, το εσωτερικό σε σχέση με την επιφάνεια. Γεννιέται, έτσι, μια διαδρομή: τρυπώντας θεμέλια, τοίχους, εδάφη, σώματα, ψηφιακές δομές και ύλες, με έντονη διάδραση στις εξωτερικές προκλήσεις, που πολλές φορές διαλύεται, αλλά και διαλύει υπάρχουσες σχέσεις.