Ο παρών μικρός τόμος με τίτλο Εφήμερη Μετάπολη, Αστικός Ιστός με Ημερομηνία Λήξης, αποτελεί το αρχειακό υλικό της ομότιτλης ερευνητικής εργασίας, για το Τμήμα Αρχιτεκτόνων Μηχανικών του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας. Η εργασία εκπονήθηκε το ακαδημαϊκό έτος 2015-2016 και παρουσιάσθηκε στο κοινό τον Οκτώβρη του 2016. Η μελέτη των παραγόμενων τυπολογιών «εφήμερων πόλεων» αρθρώνονται γύρω από τους βασικούς άξονες του σχεδιασμού, της μετακίνησης, της διαχείρισης ροών, την επιτάχυνση του αστικού μεταβολισμού, την ανάπτυξη των υποδομών, αλλά και τις εξίσου σημαντικές μεταβλητές της πολιτιστικής ταυτότητας, της προσαρμογής και ελαστικότητας στις αστικές συνθήκες. Μπορούμε να πούμε ότι στην πραγματικότητα αντιπροσωπεύουν ένα υποκατάστατο μιας αστικότητας που αναπτύσσεται και εξαφανίζεται, συχνά σε εξαιρετικά μικρή χρονική κλίμακα. Ουσιαστικά μπορούμε να μιλησούμε για συνέχειες της μητρόπολης, κόμβους ανάμεσα σε πόλεις, αστικούς ιστούς οι οποίοι δομούνται με ένα πολύ συγκεκριμένο σκοπό και στόχο, αλλά οι οποίοι διακατέχονται από την προσωρινότητα. Αναφερόμαστε σε όλες αυτές τις πόλεις λοιπόν με ημερομηνία λήξης. Ο τόμος αποτελείται από δύο επιμέρους βιβλία, τα οποία υφίστανται και ως αυτόνομες ενότητες, αλλά ταυτόχρονα στη συνένωσή τους, λειτουργούν συμπληρωματικά το ένα για το άλλο. Το πρώτο βιβλίο, περικλύει το δοκίμιο, ως βασικό κορμό, το οποίο παρήχθει στο πλαίσιο της έρευνας, αντλώντας από βιβλιογραφικές αναφορές και κείμενα, τη στιγμή που οι εικόνες υφίστανται μια στοιχειώδη επεξεργασία με σκοπό να λειτουργούν μόνο ως δευτερεύον υποστηρικτικό μέσο για αυτό. Για αυτό το λόγο εισέρχονται μέσα στο κείμενο, δημιουργώντας ασυνέχειες όπου αυτό κρίνεται απαραίτητο. Το δεύτερο βιβλίο αποτελεί ένα visual essay, το οποίο επιχειρεί να παράξει μια αφήγηση των τυπολογιών εφήμερων πόλεων, μόνο μέσα από τη σύνθεση και παράθεση του οπτικού αρχείου που συλλέχθηκε κατά την έρευνα. Το ίδιο το βιβλίο ως αντικείμενο, καλείται να υποστηρίξει την έρευνα γύρω από την προσωρινότητα, χρησιμοποιώντας εφήμερα μέσα ή προσωρινές λύσεις, με σκοπό την εναντίωση στη φθορά που επέρχεται εξαιτίας του χρόνου σε ένα στατικό μέσο, αντλώντας από τη λογική ενός ongoing project, το οποίο, χρονικά, παγώνει και επεκτείνεται, παράλληλα με την έρευνα.
Ο παρών μικρός τόμος με τίτλο Εφήμερη Μετάπολη, Αστικός Ιστός με Ημερομηνία Λήξης, αποτελεί το αρχειακό υλικό της ομότιτλης ερευνητικής εργασίας, για το Τμήμα Αρχιτεκτόνων Μηχανικών του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας. Η εργασία εκπονήθηκε το ακαδημαϊκό έτος 2015-2016 και παρουσιάσθηκε στο κοινό τον Οκτώβρη του 2016. Η μελέτη των παραγόμενων τυπολογιών «εφήμερων πόλεων» αρθρώνονται γύρω από τους βασικούς άξονες του σχεδιασμού, της μετακίνησης, της διαχείρισης ροών, την επιτάχυνση του αστικού μεταβολισμού, την ανάπτυξη των υποδομών, αλλά και τις εξίσου σημαντικές μεταβλητές της πολιτιστικής ταυτότητας, της προσαρμογής και ελαστικότητας στις αστικές συνθήκες. Μπορούμε να πούμε ότι στην πραγματικότητα αντιπροσωπεύουν ένα υποκατάστατο μιας αστικότητας που αναπτύσσεται και εξαφανίζεται, συχνά σε εξαιρετικά μικρή χρονική κλίμακα. Ουσιαστικά μπορούμε να μιλησούμε για συνέχειες της μητρόπολης, κόμβους ανάμεσα σε πόλεις, αστικούς ιστούς οι οποίοι δομούνται με ένα πολύ συγκεκριμένο σκοπό και στόχο, αλλά οι οποίοι διακατέχονται από την προσωρινότητα. Αναφερόμαστε σε όλες αυτές τις πόλεις λοιπόν με ημερομηνία λήξης. Ο τόμος αποτελείται από δύο επιμέρους βιβλία, τα οποία υφίστανται και ως αυτόνομες ενότητες, αλλά ταυτόχρονα στη συνένωσή τους, λειτουργούν συμπληρωματικά το ένα για το άλλο. Το πρώτο βιβλίο, περικλύει το δοκίμιο, ως βασικό κορμό, το οποίο παρήχθει στο πλαίσιο της έρευνας, αντλώντας από βιβλιογραφικές αναφορές και κείμενα, τη στιγμή που οι εικόνες υφίστανται μια στοιχειώδη επεξεργασία με σκοπό να λειτουργούν μόνο ως δευτερεύον υποστηρικτικό μέσο για αυτό. Για αυτό το λόγο εισέρχονται μέσα στο κείμενο, δημιουργώντας ασυνέχειες όπου αυτό κρίνεται απαραίτητο. Το δεύτερο βιβλίο αποτελεί ένα visual essay, το οποίο επιχειρεί να παράξει μια αφήγηση των τυπολογιών εφήμερων πόλεων, μόνο μέσα από τη σύνθεση και παράθεση του οπτικού αρχείου που συλλέχθηκε κατά την έρευνα. Το ίδιο το βιβλίο ως αντικείμενο, καλείται να υποστηρίξει την έρευνα γύρω από την προσωρινότητα, χρησιμοποιώντας εφήμερα μέσα ή προσωρινές λύσεις, με σκοπό την εναντίωση στη φθορά που επέρχεται εξαιτίας του χρόνου σε ένα στατικό μέσο, αντλώντας από τη λογική ενός ongoing project, το οποίο, χρονικά, παγώνει και επεκτείνεται, παράλληλα με την έρευνα.