Αυτοέκδοση/Πειραματική Εικονογράφηση
Έπαινος
Ήμασταν πολύ καιρό, ο Μάνος και εγώ, προβληματισμένοι με την γενοκτονία στην Γάζα. Θυμωμένοι και απορημένοι πώς όλος ο πλανήτης παρακολουθεί τα γεγονότα που συμβαίνουν μέχρι και τώρα απαθής. Σκεφτόμουν πώς θα μπορούσαμε να απεικονίσουμε αυτή την βαρβαρότητα, αλλά και συνάμα την απάθεια. Ο Μάνος ζει πλέον μόνιμα στην Καβάλα, μακριά μου. Με αφορμή μια επισκεψή στην Αθήνα, συζητήσαμε μαζί και σκεφτήκαμε να κάναμε μια σειρά από δυνατές, απλοϊκές, όσο όμως και ουσιώδεις, πλήρεις από νόημα εικονογραφήσεις. Μονοσημαντικές. Με απλές κινήσεις, αλλά συνάμα και περιεκτικές. Να παίζεις μαζί τους, αλλά και να φωνάζεις, όσο και να τρομάζεις. Διαλέξαμε ένα υλικό φθηνό, παιδικό, το οποία κόβεται ευχάριστα και τυπώνεται υπέροχα. Έχει βρωμιά, όπως ο ίδιος ο πόλεμος. Το είχα δοκιμάσει παλιότερα με παιδιά στην χαρακτική. Έτσι και εμείς το χειριστήκαμε. Σαν παιδιά, στεναχωρημένοι με ό,τι συμβαίνει και θυμωμένοι όπως όλοι μας, αλλά και με εκείνη την παιδική αθωότητα που δεν φοβάται να εκφραστεί, να χαρεί και να κλάψει. Ο Μάνος, έκοψε και δημιούργησε φιγούρες ανθρώπινες, αντικείμενα σε ύφος και κατάσταση πολέμου. Διαλέξαμε χρωματιστά χαρτιά και τυπώσαμε με λάδια ζωγραφικής πάνω στις επιφάνειες. Τα τυπώματα επικοινωνούν μεταξύ τους, σε δίπολο. Κάνει κάτι το ένα, απαντά το άλλο. Θα μπορούσε αυτή η πειραμτική εργασία να είναι ένα μάθημα συνθέσεων. Το πώς μπορείς να πεις με απλά σχήματα, σύνθετες, όσο όμως και καταφανείς έννοιες: Eλευθερία, βαρβαρότητα, κυνισμό, εξουσία, καταπάτηση. Παίξαμε, το χαρήκαμε, τυπώσαμε, αγανακτίσαμε και σας το παρουσιάζουμε.
Αυτοέκδοση/Πειραματική Εικονογράφηση
Έπαινος
Ήμασταν πολύ καιρό, ο Μάνος και εγώ, προβληματισμένοι με την γενοκτονία στην Γάζα. Θυμωμένοι και απορημένοι πώς όλος ο πλανήτης παρακολουθεί τα γεγονότα που συμβαίνουν μέχρι και τώρα απαθής. Σκεφτόμουν πώς θα μπορούσαμε να απεικονίσουμε αυτή την βαρβαρότητα, αλλά και συνάμα την απάθεια. Ο Μάνος ζει πλέον μόνιμα στην Καβάλα, μακριά μου. Με αφορμή μια επισκεψή στην Αθήνα, συζητήσαμε μαζί και σκεφτήκαμε να κάναμε μια σειρά από δυνατές, απλοϊκές, όσο όμως και ουσιώδεις, πλήρεις από νόημα εικονογραφήσεις. Μονοσημαντικές. Με απλές κινήσεις, αλλά συνάμα και περιεκτικές. Να παίζεις μαζί τους, αλλά και να φωνάζεις, όσο και να τρομάζεις. Διαλέξαμε ένα υλικό φθηνό, παιδικό, το οποία κόβεται ευχάριστα και τυπώνεται υπέροχα. Έχει βρωμιά, όπως ο ίδιος ο πόλεμος. Το είχα δοκιμάσει παλιότερα με παιδιά στην χαρακτική. Έτσι και εμείς το χειριστήκαμε. Σαν παιδιά, στεναχωρημένοι με ό,τι συμβαίνει και θυμωμένοι όπως όλοι μας, αλλά και με εκείνη την παιδική αθωότητα που δεν φοβάται να εκφραστεί, να χαρεί και να κλάψει. Ο Μάνος, έκοψε και δημιούργησε φιγούρες ανθρώπινες, αντικείμενα σε ύφος και κατάσταση πολέμου. Διαλέξαμε χρωματιστά χαρτιά και τυπώσαμε με λάδια ζωγραφικής πάνω στις επιφάνειες. Τα τυπώματα επικοινωνούν μεταξύ τους, σε δίπολο. Κάνει κάτι το ένα, απαντά το άλλο. Θα μπορούσε αυτή η πειραμτική εργασία να είναι ένα μάθημα συνθέσεων. Το πώς μπορείς να πεις με απλά σχήματα, σύνθετες, όσο όμως και καταφανείς έννοιες: Eλευθερία, βαρβαρότητα, κυνισμό, εξουσία, καταπάτηση. Παίξαμε, το χαρήκαμε, τυπώσαμε, αγανακτίσαμε και σας το παρουσιάζουμε.