Κατάλογος Καλλιτεχνών και Εκθέσεων
Χρυσό Γραφιστικών Εφαρμογών
To 2020 o πολωνικής καταγωγής φωτογράφος Karol Jarek εμπνεόμενος από τα ποιήματα του Rafał Wojaczek και από τον γρίφο της ταινίας Institute Benjamenta «Who loves it stays alone, What is “it”? ξεκινά το μια διαδρομή αναζήτησης της λύσης του, να βρει δηλαδή τι μπορεί να αναπαραστήσει αυτό το it που διαχωρίζει την αγάπη από τη μοναξιά. Στο project αυτό έχει ως αφετηρίες τα τραγούδια που ακούει σε κασέτες ήχου οι οποίες τον συνοδεύουν . Οι φωτογραφίες του, συνδέονται συχνά με ήχους και προκύπτουν από τυχαία οπτικά ερεθίσματα. Μετά από έρευνα σε βιβλιογραφία ο Karol Jarek ανακαλύπτει τελικά πως το (it) του γρίφου δεν είναι άλλο από τη λέξη nothing δηλαδή τίποτα. Αυτή η απλή αντικατάσταση των λέξεων προσδίδει άλλο νόημα στις φωτογραφίες του καθώς υπάρχει πλέον και δεύτερη ανάγνωση. Πώς αναπαρίσταται το κάτι και το τίποτα, η αγάπη και η μοναξιά; Πως διαχωρίζονται αυτές οι έννοιες φωτογραφικά και μουσικά, φιλοσοφικά και οπτικά; Με βάση τις παραπάνω ερωτήσεις και τη διαδρομή του φωτογράφου σχεδιάστηκε ένα βιβλίο με δύο πλευρές όπως δύο πλευρές έχουν και οι κασέτες αλλά και ειδικότερα η διπλή αφήγηση του project. Στην Α πλευρά που είναι αφιερωμένη στο it τοποθετήθηκαν οι φωτογραφίες με σειρά του φωτογράφου, ενώ στη Β πλευρά που είναι αφιερωμένη στο nothing τοποθετήθηκαν εικαστικές παρτιτούρες. Και στις δύο πλευρές έγινε εκτύπωση με δύο μελάνια, λευκό και μαύρο συμβολίζοντας την αντίθεση μεταξύ των εννοιών που πραγματεύεται το project. Οι φωτογραφίες μετονομάστηκαν και αυτές σε τραγούδια ενώ το βιβλίο είναι σχεδιασμένο έτσι ώστε να μπορεί να γίνει ο αναγνώστης να ξεκινήσει την αφήγηση από όποια πλευρά θέλει αλλά και να κάνει διαβάσει παράλληλα και τις δύο πλευρές. Το βιβλίο είναι δεμένο με τρόπο ώστε να ανοίγει παράλληλα και αντικριστά επιτρέποντας έτσι στον αναγνώστη να αντιστοιχήσει την εικόνα με όποια παρτιτούρα θέλει. Στις παρτιτούρες έγινε και εκεί χρήση άσπρου και μαύρου μελανιού για την εξυπηρέτηση της κεντρικής ιδέας. Οι νότες εκτυπώθηκαν με άσπρο μελάνι συμβολίζοντας αφενός το τίποτα (nothing) ως κενό και αφετέρου εννοιολογικά αναπαριστούν τους σιωπηλούς ήχους της μοναξιάς. Στο βιβλίο αφαιρέθηκαν όλοι οι αριθμοί και έτσι είτε οι νότες είτε η τυπογραφία αντιστοιχούν σε μόνο σε ήχους ώστε η μόνη αναπαράσταση να προκύπτει από τις φωτογραφίες. Τα δύο βιβλία έχουν αντίθετο layout ενώ για την πλευρά Β έγινε αντίστροφη σελιδοποίηση ώστε να ανοίγει από αριστερά. Τέλος το βιβλίο έχει δύο εξώφυλλα όπως και οι κασέτες ήχου έχουν δύο πλευρές. Εξώφυλλα έγινε όπως και στο σώμα χρήση μαύρου και άσπρου μελανιού. Τα εξώφυλλα και τα υλικά της κουβερτούρας εμπνεύστηκαν από τις κασέτες, την οπτική γλώσσα και τις συσκευασίες της βιομηχανίας αυτής.
Κατάλογος Καλλιτεχνών και Εκθέσεων
Χρυσό Γραφιστικών Εφαρμογών
To 2020 o πολωνικής καταγωγής φωτογράφος Karol Jarek εμπνεόμενος από τα ποιήματα του Rafał Wojaczek και από τον γρίφο της ταινίας Institute Benjamenta «Who loves it stays alone, What is “it”? ξεκινά το μια διαδρομή αναζήτησης της λύσης του, να βρει δηλαδή τι μπορεί να αναπαραστήσει αυτό το it που διαχωρίζει την αγάπη από τη μοναξιά. Στο project αυτό έχει ως αφετηρίες τα τραγούδια που ακούει σε κασέτες ήχου οι οποίες τον συνοδεύουν . Οι φωτογραφίες του, συνδέονται συχνά με ήχους και προκύπτουν από τυχαία οπτικά ερεθίσματα. Μετά από έρευνα σε βιβλιογραφία ο Karol Jarek ανακαλύπτει τελικά πως το (it) του γρίφου δεν είναι άλλο από τη λέξη nothing δηλαδή τίποτα. Αυτή η απλή αντικατάσταση των λέξεων προσδίδει άλλο νόημα στις φωτογραφίες του καθώς υπάρχει πλέον και δεύτερη ανάγνωση. Πώς αναπαρίσταται το κάτι και το τίποτα, η αγάπη και η μοναξιά; Πως διαχωρίζονται αυτές οι έννοιες φωτογραφικά και μουσικά, φιλοσοφικά και οπτικά; Με βάση τις παραπάνω ερωτήσεις και τη διαδρομή του φωτογράφου σχεδιάστηκε ένα βιβλίο με δύο πλευρές όπως δύο πλευρές έχουν και οι κασέτες αλλά και ειδικότερα η διπλή αφήγηση του project. Στην Α πλευρά που είναι αφιερωμένη στο it τοποθετήθηκαν οι φωτογραφίες με σειρά του φωτογράφου, ενώ στη Β πλευρά που είναι αφιερωμένη στο nothing τοποθετήθηκαν εικαστικές παρτιτούρες. Και στις δύο πλευρές έγινε εκτύπωση με δύο μελάνια, λευκό και μαύρο συμβολίζοντας την αντίθεση μεταξύ των εννοιών που πραγματεύεται το project. Οι φωτογραφίες μετονομάστηκαν και αυτές σε τραγούδια ενώ το βιβλίο είναι σχεδιασμένο έτσι ώστε να μπορεί να γίνει ο αναγνώστης να ξεκινήσει την αφήγηση από όποια πλευρά θέλει αλλά και να κάνει διαβάσει παράλληλα και τις δύο πλευρές. Το βιβλίο είναι δεμένο με τρόπο ώστε να ανοίγει παράλληλα και αντικριστά επιτρέποντας έτσι στον αναγνώστη να αντιστοιχήσει την εικόνα με όποια παρτιτούρα θέλει. Στις παρτιτούρες έγινε και εκεί χρήση άσπρου και μαύρου μελανιού για την εξυπηρέτηση της κεντρικής ιδέας. Οι νότες εκτυπώθηκαν με άσπρο μελάνι συμβολίζοντας αφενός το τίποτα (nothing) ως κενό και αφετέρου εννοιολογικά αναπαριστούν τους σιωπηλούς ήχους της μοναξιάς. Στο βιβλίο αφαιρέθηκαν όλοι οι αριθμοί και έτσι είτε οι νότες είτε η τυπογραφία αντιστοιχούν σε μόνο σε ήχους ώστε η μόνη αναπαράσταση να προκύπτει από τις φωτογραφίες. Τα δύο βιβλία έχουν αντίθετο layout ενώ για την πλευρά Β έγινε αντίστροφη σελιδοποίηση ώστε να ανοίγει από αριστερά. Τέλος το βιβλίο έχει δύο εξώφυλλα όπως και οι κασέτες ήχου έχουν δύο πλευρές. Εξώφυλλα έγινε όπως και στο σώμα χρήση μαύρου και άσπρου μελανιού. Τα εξώφυλλα και τα υλικά της κουβερτούρας εμπνεύστηκαν από τις κασέτες, την οπτική γλώσσα και τις συσκευασίες της βιομηχανίας αυτής.