SPASMATA
Εξώφυλλο Βιβλίου
Έπαινος
Εξώφυλλο Βιβλίου
Έπαινος
Πελάτης
Εκδόσεις TILT!
Designer
TILT !
Περιγραφή
Το εξώφυλλο του SPASMATA αντιμετωπίζεται ως αυτόνομο αντικείμενο και όχι ως εικονογραφική επιφάνεια. Η σχεδιαστική του πρόθεση δεν είναι να «εικονογραφήσει» το περιεχόμενο, αλλά να λειτουργήσει ως η πρώτη υλική του εμπειρία: μια μεμβράνη ανάμεσα στον αναγνώστη και σε έναν ασταθή, μετα-γλωσσικό κόσμο.
Το τετράπτυχο εξώφυλλο αναπτύσσεται σαν ενιαίο σώμα. Οι ασπρόμαυρες μορφές εκτυπώνονται με τρόπο που θυμίζει οργανικά ίχνη κάτω από την επιφάνεια του δέρματος — όχι ως εικόνες, αλλά ως ενδείξεις εσωτερικής πίεσης, σπασμών και αποτυχιών μετάφρασης. Το εξώφυλλο δεν «ανοίγει» απλώς· ξεδιπλώνεται, αποκαλύπτοντας μια συνεχή, σχεδόν ανατομική τομή.
Στο οπισθόφυλλο, μια εικόνα αντί περίληψης περιεχομένου, οι ζωγραφισμένες στο χέρι λεπτομέρειες διαφοροποιούν κάθε αντίτυπο από το επόμενο, μετατρέποντας το βιβλίο σε μοναδικό αντικείμενο. Η μικρή αυτή απόκλιση δεν είναι διακοσμητική αλλά εννοιολογική: ενσωματώνει την ιδέα της αστάθειας, της απόκλισης και της αδυναμίας αναπαραγωγής ενός απόλυτα ίδιου νοήματος.
Το ασημί αυτοκόλλητο στοιχείο στο εξώφυλλο λειτουργεί ως ξένο σώμα και ταυτόχρονα ως σημείο μετάβασης. Προσθέτει μια επιπλέον υλική και οπτική διάσταση, ενεργοποιώντας το φως, την αφή και τη μεταβολή της επιφάνειας ανάλογα με τη γωνία θέασης. Δεν λειτουργεί ως έμβλημα, αλλά ως ρήγμα στην επιφάνεια — ένα ίχνος παρέμβασης που υπογραμμίζει τη φυσικότητα του βιβλίου ως αντικειμένου.
SPASMATA
Εξώφυλλο Βιβλίου
Έπαινος
Εξώφυλλο Βιβλίου
Έπαινος
Πελάτης
Εκδόσεις TILT!
Designer
TILT !
Περιγραφή
Το εξώφυλλο του SPASMATA αντιμετωπίζεται ως αυτόνομο αντικείμενο και όχι ως εικονογραφική επιφάνεια. Η σχεδιαστική του πρόθεση δεν είναι να «εικονογραφήσει» το περιεχόμενο, αλλά να λειτουργήσει ως η πρώτη υλική του εμπειρία: μια μεμβράνη ανάμεσα στον αναγνώστη και σε έναν ασταθή, μετα-γλωσσικό κόσμο.
Το τετράπτυχο εξώφυλλο αναπτύσσεται σαν ενιαίο σώμα. Οι ασπρόμαυρες μορφές εκτυπώνονται με τρόπο που θυμίζει οργανικά ίχνη κάτω από την επιφάνεια του δέρματος — όχι ως εικόνες, αλλά ως ενδείξεις εσωτερικής πίεσης, σπασμών και αποτυχιών μετάφρασης. Το εξώφυλλο δεν «ανοίγει» απλώς· ξεδιπλώνεται, αποκαλύπτοντας μια συνεχή, σχεδόν ανατομική τομή.
Στο οπισθόφυλλο, μια εικόνα αντί περίληψης περιεχομένου, οι ζωγραφισμένες στο χέρι λεπτομέρειες διαφοροποιούν κάθε αντίτυπο από το επόμενο, μετατρέποντας το βιβλίο σε μοναδικό αντικείμενο. Η μικρή αυτή απόκλιση δεν είναι διακοσμητική αλλά εννοιολογική: ενσωματώνει την ιδέα της αστάθειας, της απόκλισης και της αδυναμίας αναπαραγωγής ενός απόλυτα ίδιου νοήματος.
Το ασημί αυτοκόλλητο στοιχείο στο εξώφυλλο λειτουργεί ως ξένο σώμα και ταυτόχρονα ως σημείο μετάβασης. Προσθέτει μια επιπλέον υλική και οπτική διάσταση, ενεργοποιώντας το φως, την αφή και τη μεταβολή της επιφάνειας ανάλογα με τη γωνία θέασης. Δεν λειτουργεί ως έμβλημα, αλλά ως ρήγμα στην επιφάνεια — ένα ίχνος παρέμβασης που υπογραμμίζει τη φυσικότητα του βιβλίου ως αντικειμένου.